Postoji li nada za srebreničku privredu

Opština Srebrenica, nekad prije, važila je za izuzetno razvijenu opštinu u tadašnjoj Jugoslaviji gdje je zaposlenost bila skoro 100 posto, ili kako mnogi Srebreničani kažu, “nije radio samo onaj ko nije htio”.

Srebrenica danas je skoro kao suprotnost Srebrenice nekad. Nekoliko preduzeća radi, ljudi sve manje, samim tim i manje novca, manje nade za stanovnike.

Prošle godine u razgovoru za naš portal Ćazim Salimović, ekspert u biznisu i privredi i savjetnik načelnika za privredu u opštini Srebrenica, govorio je o položaju srebreničke privrede danas kao i daljim koracima Opštine Srebrenica a sve kako bi se oporavila privreda i vratio život u ovo mjesto.

List Oslobodjenje napisao je tekst o privredi Srebrenice gdje se jedna fabrika otvara svake godine, kako stoji u tekstu.

Prema pisanju ovog lista otvaranje novih firmi pokazuje da i u ovoj opštini ima života. Naime, svake godine se otvori barem jedna proizvodna firma. Prošle godine je počela raditi fabrika za proizvodnju peleta Eko-M, u kojoj je posao dobilo 25 ljudi, a u ovoj firmi se nadaju da će proširitti proizvodnju u ovoj godini i zaposliti još 15-ak radnika, a to će se desiti nakon što dobiju novu mašinu, čiju isporuku uskoro očekuju.

“Nastojimo u saradnji sa UNDP-om oživjeti i industrijsku zonu u Skelanima i tu je već otvorena jedna firma, Mag-Mal, koja se bavi proizvodnjom alata za CMC mašine”, kazao je načelnik Opštine Srebrenica Ćamil Duraković, piše Oslobodjenje.

“Što se tiče trenutnog stanja u privredi naše opštine, mogu da kažem da je ono znatno bolje nego što je bilo prije pola godine. U svim firmama, bilo da se radi o prirodnim resursima, fabrikama koje proizvode određene dijelove primjetan je napredak, to pokazuju rezultati poslovanja tih firmi”, rekao je Salimović u intervju za naš portal.

Opština Srebrenica susreće se sa dva značjana problema. Prvi, za mnoge osnovni problem, jeste prilikom zapošljavanje, gdje samo u javnom sektoru više od 70 posto zaposleni dolazi iz drugih okolnih mjesta, dok obrazovani Srebreničani nemaju priliku. Slično je i u privatnom sektoru. Drugi i veoma značajan problem jeste što veliki broj Srebreničana, prilikom otvaranja novih radnih mjesta uopšte nije zainteresovan za rad, te su poslodavci primorani da dovedu ljude sa strane.

Značajne kompanije koje već dugo posluju u ovoj opštini su Prevent, koji zapošljava veliki broj ljudi i namjerava proširiti kapacitete te zaposliti nove radnike. A tu je naravno i Cimos, koji kao i Prevent, radi u industrijskoj zoni u Potočarima i zapošljava značajan broj radnika. Osim njih tu su još i proizvdnji pogoni kompanije Alma Ras iz Olova, Bios iz Visokog, Bosnia Food i druge, piše Oslobodjenje.

“Što se tiče prirodnih resursa, mi na našoj opštini imamo tri vrste prirodnih resursa. Imamo šume, kao jedan prirodni resurs, rudno blago, kao drugi prirodni resurs i imamo prirodnu minirelanu vodu “Guber” i ostale izvore, kao treći prirodni resurs”, rekao je Salimović u intervju za naš portal.

Srebrenica je poznata po prirodnim bogatstvima i mineralnim resursima, upravo su najznačjnije firme u ovoj opštini Rudnik boksita Srebrenica i Rudnik olova i cinka, koji najviše doprinose punjenju opštinskog budžeta uplatama na ime koncesija. Nekada je i banja, odnosno lječilište Guber bilo nadaleko poznato i privlačilo veliki broj ljudi u Srbrenicu, ali sada ova firma propada jer nije u mogućnosti da se aktiviora i razvija zbog opstrukcija Vlade Republike Srpske, piše Oslobodjenje.

Značajnoje reći da Rudnik olova i cinka Sase iako posluje dobro, izvozi ogromne količine rude, ipak najmanje ulaže u Srebrenicu, tj. registrovan je u Gradišci gdje najviše sredstava odlazi.

U protekle dvije godine, prema Durakovićevim riječima, otvoreno je oko 200 radnih mjesta u realnom sektoru, dakle u proizvodnji, što je razlog za zadovoljstvo opštinske administracije i ispunjenje zacrtanog plana.

Na evidenciji nezaposlenih u Srebrenici je oko 2.000 osoba, dok je zaposleno više od 2.500 ljudi. Međutim, veliki broj nezaposlenih na Birou je prijavljen samo zbog prava na liječenje, ali to nisu ljudi koji traže posao. Načelnik procjenjuje da je na Birou 70 posto onih koji zaista traže posao, a 30 posto onih koji na ovaj način ostvaruju prava u pogledu zdravstvenog osiguranja, prenosi Oslobodjenje.

Cimosova fabrika u Potočarima radi već 10 godina, otvorena je u julu 2005. godine.

“Trenutno poslujemo malo otežano zbog pada tržišta, ali ništa strašno. Važno je da su svi radnici na broju, zadržana su radna mjesta. Radi se kao i do sada. Imamo 101 radnika kojima sve redovno uplaćujemo. S obzirom na to kakvo je stanje u svijetu, možemo biti zadovoljni. U ovoj godini ćemo nastaviti da radimo kao i do sada, bez nekih većih promjena, posla ćemo imati, ali ništa pretjerano”, kazao je Huremović za Oslobodjenje.

U Srebrenici je trenutno aktuelno nekoliko projekata koji bi trebali obezbijediti nova radna mjesta, ali većina Srebreničana je skeptična i vjeruje da Srebrenica može bolje samo onda kada Banja “Guber” krene sa radom, tada će i investicije biti bolje.

“Nadam se da će Opština imati više kompetencija nad svojim resursima, da će se izglasati takav zakon u Skupštini Republike Srpske i daćemo ići, da probamo, od naših prirodnih resursa, drvo, ruda i voda preradu praviti ovdje, na samoj opštini, do finalnog proizvoda i tako imati maksimalnu korist od svojih prirodnih resursa.”, rekao je Salimović.

You must be logged in to post a comment Login